sindecafe.com

Posts Tagged ‘ဆင္တဲရင္တြင္းစကား’

ထေနာင္းတမာေၿမကဆိုေပမယ့္ စပါးေ႐ႊဝါေတြၿမင္ရင္ ကၽြန္ေတာ့္ရဲ႔ငယ္ဘဝေလးၿဖစ္တဲ့ ဆင္တဲၿမိဳ႔ေလးကို အၿမဲၿမင္ေယာင္မိတယ္၊ အေၾကာင္းအမ်ိဳးမ်ိဳးေၾကာင့္ ခဏတာပဲေရာက္ၿပီး သူငယ္ခ်င္းေတြနဲ႔ မဆံုၿဖစ္ခဲ့တဲ့အတြက္ ခြင့္လႊတ္ေပးၾကပါလို႔။
အခုေတာ့ sinde cafe ၃ လၿပည္႔ေမြးေန႔မွာ တိုက္တိုက္ဆိုင္ဆိုင္ပါပဲ သူငယ္ခ်င္းအားလံုးကို မဂၤလာပါလို႔ အဆင္သင့္စြာနဲ႔ ဒီစင္ၿမင့္ေလးေပၚကပဲ အဲ ဒီ blog ေလးေပၚကပဲ ပဏာမဦးစြာ ႏွဳတ္ခြန္းဆက္သလိုက္ပါတယ္။ တို႔တေတြေၾကာင္းအမ်ိဳးမ်ိဳးေၾကာင့္ ခြဲခြါခဲ့ရေပမယ့္ ဆင္တဲေၿမေလးရယ္ ပန္းေတာင္းေတာင္ကုတ္လမ္းမၾကီးရယ္ မိခင္ေက်ာင္းေတာ္ၾကီးရယ္ မိုးေကာင္းဘုရားၾကီ နဲ႔ သိမ္ကုန္းဘုရားၾကီးရယ္ တန္႔ၾကည္႔ေတာင္ေစတီ နဲ႔ ေ႐ႊဘံုသာေစတီေတာ္ျမတ္ၾကီးရယ္ ေက်ာင္းသားဘဝေလးေတြရယ္ကိုေတာ့ အၿမဲအမွတ္ရေနႀကမွာပါ။ အထူးသျဖင့္ အေျခေနအမ်ိဳးမ်ိဳးေႀကာင့္ ခြဲခြါေနရတဲ့သူငယ္ခ်င္းေတြ ဆင္တဲၿမိဳ႔ရဲ႔ အေငြ႔အသက္ကေလးေတြနဲ႔ ျပန္လည္ဆံုဆည္းခြင့္ရေအာင္ ဆင္တဲၿမိဳ႕ကိုမေရာက္ဘူးေပမယ့္ sinde cafe မွတဆင့္ မိတ္ေဆြ သူငယ္ခ်င္းသစ္ေတြတိုးပြားၿပီး ေရာက္လာသူအားလံုးကို ရသေပါင္းစံုေပးစြမ္းနိုင္ေအာင္ ဆိုတဲ့ရည္႐ြယ္ခ်က္နဲ႔ ဒီ blog ေလးကိုစတင္ေမြးဖြားခဲ႔တဲ့
သူငယ္ခ်င္း ေပါ့ဆိမ့္ၾကီးကိုလည္း အထူးေလးစားေက်းဇူးတင္မိပါေႀကာင္းနဲ႔ sinde cafe ၃ လျပည္႔ေမြးေန႔မွသည္ ဆက္လက္၍ အေကာင္းအေကာင္းမ်ားကို ေပးစြမ္းနိုင္ပါေစလို႔ …
ဆုမြန္ေကာင္းေတာင္းလွ်က္
The Light မဂၢဇင္းထဲက ကဗ်ာတပုဒ္လို
ကေလာင္တလက္
စာ တရြက္နဲ႔
ႏွစ္သက္တဲ့ေကာ္ဖီခါးသာ
အနားမွာရွိရင္ေလ …..

ေနာက္လဆိုရင္ ဒီဇင္ဘာလထဲကို ေရာက္ေတာ့မယ္. ခရစၥမတ္အတြက္ ရင္ခုန္ေနၾကသူေတြရွိသလို ေပ်ာ္ၾကမဲ့သူေတြလည္း ပံုေအာေနမွာပဲ.. ကၽြန္မငယ္ငယ္တံုးက ႀကံဳခဲ့ရတဲ့ ခရစၥမတ္ကို သြားသတိရမိတယ္.. ဆင္တဲၿမိဳ႕ေလးရဲ႕ တိတ္ဆိတ္ေနတဲ့ ညအခ်ိန္မွာ အုပ္စုဖြဲ႕ လူငယ္၊ လူႀကီး၊ လူလတ္ အရြယ္ေလးေတြ ခရစၥမတ္သီခ်င္းေလးေတြနဲ႕ တစ္အိမ္၀င္တစ္အိမ္ထြက္ လိုက္ၿပီး ေကာင္းခ်ီးမဂၤလာေပးၾကတယ္. ကၽြန္မတို႕ညီအစ္မ(၃)ေယာက္လံုး အဲဒီ့အခ်ိန္ဆိုရင္ အရမ္းေပ်ာ္တယ္. လာၿပီး သီခ်င္းဆိုတဲ့သူေတြကိုလည္း မုန္႕ေကၽြးသလို ကၽြန္မတို႕ေတြလည္း မုန္႕ေတြစားရတယ္ေလ. ေနာက္ၿပီး ေကာင္းခ်ီးေပးတဲ့ အဖြဲ႕ကို မုန္႕ေကၽြးရင္၊ မုန္႕ဖိုးေပးရင္ သူတို႕ေတြက သီခ်င္းေလးေတြနဲ႕ ထပ္ၿပီး ဒီအိမ္မဂၤလာ က်က္သေရအေပါင္း ျပည့္စံုပါေစဆိုၿပီး ေကာင္းခ်ီးေပးၾကတယ္. အရမ္းနားေထာင္လို႕ေကာင္းတယ္… ကၽြန္မငယ္ငယ္ကေတြးမိတယ္ သိလား. ခရစၥမတ္သီခ်င္းေတြ ဆိုခ်င္လိုက္တာလို႕… ဒါဆိုရင္ ခရစၥယာန္တစ္ေယာက္ျဖစ္ရမယ္ထင္တယ္ေနာ္. သူတို႕သီခ်င္းေလးေတြက အခုအခ်ိန္ထိ အမွတ္တရရွိေနဆဲပါပဲ.. ဆင္တဲေျမက ခြဲခြာၿပီးေနာက္ပိုင္း အဲလိုမ်ိဳး တစ္ခါမွ ထပ္မႀကံဳေတာ့ဘူးေလ….အခုအခ်ိန္ထိေရာ အဲလိုမ်ိဳးေတြ ရွိေနေသးလား….

တင္ဆက္သူ – ice ေကာ္ဖီ (ဆင္တဲကေဖး)

သကၠရာဇ္ တခုရဲ႕   သႀကၤန္က်ခါနီး      ရက္ပိုင္း အလိုမွာ    သူ႕ကိုေမြးဖြါးခဲ့တယ္။       သႀကၤန္က်ခါနီး        ရက္ပိုင္းေတြ ျဖစ္တဲ့အတြက္        ပတ္၀န္းက်င္တခုလံုး       စိမ္းဆိုလန္းဆန္း ေနတယ္။      ဆင္တဲ (ကစလ)      ေဆးခန္းရဲ႕         ပိေတာက္ပင္ႀကီး   ေရွ႕ကအခန္းမွာ           သူ႕ကိုေမြးၿပီး       (၁၀)ရက္ခန္႔       ေနခဲ့ဖူးတယ္လို႔     သူ႔အေမက  သူကို႔ေျပာဖူးတယ္။   လစာ    စစ္စစ္ကိုသာ    စားရတဲ့လခစား ၀န္ထမ္းမိသားစု     တခုကေမြးဖြါးႀကီးျပင္းခဲ့တဲ့     သူဟာရိုးသားျဖဴစင္စြာ နဲ႔ပဲ              ငယ္ဘ၀တခု လံုးကို         ျဖတ္သန္းခဲ့ပါတယ္။ သူတို႔ရြာက         ဆင္တဲနဲ႔ (၃)မိုင္ေလာက္ ေ၀းတဲ႔       ဧရာ၀တီျမစ္နံေဘးက        ရြာေလးတရြာေပါ့။   သူတို႔ မိသားစုကလဲြလို႔     က်န္တဲ့လူေတြက        လယ္သမားေတြမ်ားပါတယ္။ သူရြာမွာေနရတာ         အရမ္းေပ်ာ္ပါတယ္။     ေဘးအိမ္ ကလူေတြရဲ့          စပါးနယ္တဲ့ တလင္းထဲကို       သြားၿပီး     လွည္းစီးရတာ၊   ျမစ္ထဲက သဲေသာင္စပ္ေတြမွာ     ေရကူးရတာအရမ္း      ေပ်ာ္ဖို႔ေကာင္းပါတယ္။
တတိယတန္းေရာက္ေတာ့           ရြာေက်ာင္းကေန          အထက(ဆင္တဲ) ေက်ာင္းႀကီးကို       ေျပာင္းတက္ခဲ့ပါတယ္။          မန္က်ည္းပင္ႀကီးေအာက္က သစ္ျမစ္ေတြရယ္၊      ၊  န၀ေဒး ေဆာင္ေရွ႕က        ျမက္ခင္းေတြရယ္၊         ေက်ာင္းေဆာင္ေတြေရွ႕ က        ေကာ္ရစ္တာေတြဟာ    သူတို႔ေျပးလႊား  ေဆာ့ကစားခဲ့တဲ့  ေနရာ ေလးေတြေပါ့။          ဒီလိုနဲ႔ေနလာလိုက္တာ        သူ အထက (ဆင္တဲ)ေက်ာင္းေတာ္ႀကီးမွာ       ေပ်ာ္ပါတယ္။    သူ႕ဘ၀ဟာ      အျဖဴေရာင္    စာရြက္တရြက္လို    အစြန္းအထင္းမရိွ     ျဖဴစင္ခဲ့ပါတယ္။     သူ(၈)တန္းေရာက္ေတာ ့      သူတို႕ေက်ာင္းမွာ      computer      ဆိုတာႀကီးစေရာက္လာပါတယ္။     ဒီ computer ဆိုတာႀကီး      ကို (၉)တန္းေဆာင္ရဲ့ ထိပ္ဘက္အစြန္ဆံုးအခန္းမွာ       ထားပါတယ္။      တေန႔သူတို႔        (ဂ)တန္း(A)တခန္းလံုး          အတန္း ပိုင္ဆရာမဦးစီးၿပီး         compute အခန္းကိုလာရတယ္။      အဲ့ဒီက်မွ သူ computer ဆိုတာႀကီးကို       စျမင္ဖူးတာပါ။      ရြာသားပဲဗ်ာ။      ဘာသိမွာလဲ။          သူတို႔အတန္းသ ူ /  သားအားလံုး     ကိုယ့္နာမည္ေလးေတြကို           computer ေပၚမွာ  အလွည့္က်       ရိုက္ခြင့္ရၾက တယ္။        ေက်ာင္းက      computer  ကို    ကိုယ္ပိုင္ပစၥည္းလို႔ထင္ေနတဲ့        မ်က္နွာေၾကာတင္းတင္းရိွတဲ့       ဆရာ နဲ႔သူ       စေတြဖူးတာ ပါပဲ။
ပုထုဇဥ္           လူသားမွန္သမွ်ဟာ       အမွားမကင္းဘူး       ဆိုတဲ့ ဘုရားေဟာတရားေတာ္ဟာ        အရမ္းကိုမွန္ကန္းလြန္း ပါတယ္။         သူတို႔ အထက   (ဆင္တဲ)  ေက်ာင္းမွာလဲ ပုထုဇဥ္ ျဖစ္တဲ႔        အခိ်ဳ႕ ဆရာ/ဆရာမေတြဟာ        အမွားေတြ က်ဴးလြန္ၿပီး         သူတို႔ရဲ့ငယ္ရြယ္ႏုနယ္ေသးတဲ့       ႏွလံုးသားေတြကို        ဒဏ္ရာရေစခဲ့ပါတယ္။       သူမေမ့ပါဘူး။
ဥပမာ      ဆရာမ A ရယ္   ၊     ဆရာမB ရယ ္   ၊    ဆရာ C ရယ္က       ဘာသာတေယာက္  တမ်ိဳးစီ         က်ဴရွင္သင္ ၾကတယ္      ဆိုၾကပါစို႔ ။      A ဆီမွာတက္တဲ့သူဟာ   B ရယ္ ၊ C  ရယ္ဆီမွာလဲတက္      ကိုတက္ရမယ္။          D ဆီမွာတက္လို႔မရဘူးလို႔       ” ပဲႀကီး “    ကဆရာမႀကီး      တေယာက္ကသူ႔ကိုေျပာတယ္။      (၁၀)တန္းေရာက္ေနတဲ့    သူဟာ အဲဒီေလာက္ ေတာ့       သိပါၿပီ  ။ သူB နဲ႕C ကိုေမးၾကည့္ေတာ့       အဲဒီကိစၥ မရိွပါဘူးတဲ ့  ။    တကယ္ေတာ့        A ဟာ B နဲ႔      C ရဲ့နာမည္ေကာင္း      ရျခင္း ကိုအမွီေကာင္းျပဳၿပီး လုပ္စားေတာ့မယ္ ဆိုတာ           ထင္ရွားမေနဘူးလား?။
ေက်ာင္းက    computer    ကို       ကိုယ္ပိုင္ပစၥည္း  လိုထင္တဲ့       မ်က္ႏွာေၾကာတင္းတင္း နဲ႔   ဆရာဟာ        သူ(၁၀) တန္း ႏွစ္မွာ    သင္ရပါတယ္။ သင္ၾကား ျပသရာမွာ ေတာ့      ေကာင္းတယ္လို႔      ေျပာၾကတာပါပဲ ။      သူက     ဒီ ဆရာဆီမွာ        က်ဴရွင္မတက္ဘူး။         သူလိုပဲ သူ႔ သူငယ္  အရင္းအခ်ဳိ႕    တို႔လည္းအတူတူပဲ။   အသင္အျပ နာမည္         ေကာင္းရတဲ့      ဒီ သခ်ၤာ ဆရာဟာ      လက္သံကလည္း      အေတာ္ေျပာင္လွပါတယ္။      မေန႔ကပဲ  (B)ခန္းထဲက       အိျႏၵာေက်ာ္ဇင္ လို႔ သူတို႔နာမည္ေျပာင္ေပးထားတဲ့       ျဖဴျဖဴပိန္ပိန္        ေကာင္မေလးရဲ့ပါး ကို        ဘယ္ျပန္/ညာျပန္       ဂ်ပန္ လိုရိုက္တယ္       ဆိုတဲ့ သတင္းထြက္လာ  ပါတယ္ ။   (၁၀)တန္းဆိုေတာ့   အပ်ိဳျဖစ္ၿပ ီ။     ေကာင္မေလးေတာ့      ရွက္ရွာမွာပဲလို႔      ေတြးၿပီး     ေကာင္မေလးကို      သူသနားသြားတယ္။    ဘယ္လိုျပစ္မွဳမ်ိဳး ကို        က်ဴးလြန္မိ လို႔ ဒီေကာင္မေလးက   ိုဒီေလာက္         ဆံုးမရတာလဲလို႔           စံုစမ္းၾကည့္ေတာ့           ဒီဆရာ စာသင္ေနခ်ိန္မွာ           တျခားဘာသာတဲြက         စာကိုကူးေနလို႔ပါတဲ့။ ေၾသာ္..အေတာ္ ႀကီးတဲ့   ျပစ္မွဳ ႀကီးပါလား!
အဲဒါဆို       သူတို႔ (A)ခန္းထဲမွာ ေရာ         ဒီလိုကိစၥမ်ိဳးေတြမရိွဘူးလား။      ေန႔တိုင္းကိုရိွပါတယ္။          ဒုတိယ ခံုတန္း က       ေကာင္မေလး ေတြ        ဒီဆရာ ရူပေဗဒသင္ေနခ်ိန္မွာ Bio ေတြ ကူးေရးေနတာ       သူေတြ႕တယ္။         သူလဲ ဒီေကာင္ မေလးေတြ         အတြက္အရမ္း စိုးရိမ္သြားတယ္။           တျဖည္းျဖည္းနဲ႔ ဒီဆရာေလွ်ာက္လာတာ      ဒုတိယခံုတန္းနား ကို       ေရာက္လာၿပီ။         ဒီဆရာ စကားအခ်ိဳ႕ေျပာတယ္။          ေကာင္မေလးေတြက လဲ           ရီရီ ေမာေမာနဲ႕           စကားျပန္ေျပာတယ္။ ဟင္.. ဘာမွလဲမျဖစ္ပါလား?              သူအေတာ္အံ့ၾသသြားတယ္။     (ေၾသာ္.. ဒီေကာင္မေလးေတြက        ဒီဆရာဆီမွာ      က်ဴရွင္တက္တာကိုး..)
ေနာက္တပတ္ မွာေတာ့ ….       ကံၾကမၼာက        သူနဲ႔သူ႔ သူငယ္ခ်င္း        ေပါ့ဆိမ့္ တို႔ အလွည့္       ဆိုပါေတာ့။         ဒီဆရာဟာ        အတန္းထဲ ကို      သူ႔ထက္ေနာက္က်ၿပီးမွ ၀င္လို႔မရပါဘူး ။      အဲဒီေန႔က      ဒီဆရာ အခ်ိန္မေရာက္ခင္         သူအိမ္သာ သြားတယ္။     သူအတန္းထဲ ကိုျပန္လာေတာ့             ဒီဆရာ ေက်ာက္သင္ပုန္းေပၚက      ေျမျဖဴေတြ ကိုဖ်က္ေနၿပီ   ။  သူလည္း        ” ဆရာ့ ၀င္ခြင္ျပဳပါ”        လို႔ေျပာၿပီး         (၁၀)တန္း(A)ရဲ့         ေရွ႕ အေပါက္ကေန ၀င္ခဲ့ပါတယ္။       သူ႔ေနရာမွာ   သူထိုင္တယ္။ စာအုပ္ေတြထုတ္တယ္။            ဒီဆရာ သင္ၾကားသမၽွကို          နာယူမွတ္သား          ဖို႔သူအဆင္သင့္       ျဖစ္ေနပါၿပီ။           ေျမျဖဴေတြ ဖ်က္ၿပီးသြားတဲ့       ဒီဆရာဟာ     အတန္းဘက္ကို        မ်က္ႏွာလွည့္လိုက္ပါတယ္။     ၿပီးေတာ့     ” ကဲ ခုနက ၀င္ခြင့္ျပဳပါဆရာ ဆိုတဲ ့ေကာင္ထၿပီး     မတ္တပ္ရပ္ပါဦး”  တဲ။့      သူ မတ္ တပ္ရပ္လိုက္တယ္။     ဒီဆရာ သူ႔အနားကိုတိုးလားၿပီး           ခက္ထန္ တဲ့မ်က္နွာထားနဲ႔         သူ႔ကိုစူးစူးရဲရဲ ၾကည့္ ရင္း       ” ခင္ဗ်ား ကိုဘယ္သူ၀င္ခိုင္းလို႔လဲ”       ဆိုၿပီး သူ႔ကိုေမးတယ္။ ၿပီးေတာ့သူ႔ ကို    “မင္း ဘာေကာင္လဲတဲ့”    ။         သူအရမ္းထူပူ သြားတယ္။       သူဘာျပစ္မွဳႀကီးမ်ား          က်ဴးလြန္မိလိုက္ လို႔ပါလဲ ဆိုၿပီး      စဥ္း စားတယ္။       ရွက္ရြံ႕ ေၾကာက္လွန္႔စြာနဲ႔ ဒီေန႔ေတာ႔ ” ငါ ပါးရိုက္ခံရ ေတာ့မဲ့ေန႔ပါလား”        လိုလဲ ေတြးမိလာတယ္။           သူဒီဆရာ ကို         ျပန္ေျပာလိုက္တဲ့စကား က      ” က်ေနာ္ ေက်ာင္းသားပါ ”     လို႔။
ဒီအခ်ိန္မွာပဲ         ထူးဆန္းတိုက္ဆိုင္စြာနဲ႔       ” ဆရာ႔ ၀င္ခြင္ျပဳပါ”        ဆိုတဲ့အသံ နဲ႔          ေကာင္မေလး(၃)ေယာက္             အ ခန္းအျပင္ကလွမ္းေျပာတယ္။         ဒီဆရာ မ်က္ႏွာထားေျပာင္းသြားတယ္ ။ “   ဟာ့ ….၀င္ပါဗ်ား “   ဆိုတဲ ့    အသံနဲ႔မ်က္ႏွာထားကို     သူခုထိမေမ့ဘူး။( ေက်ာင္းကဆရာက   သူ႕က်ဴရွင္မွာ တက္တဲ့သူကို     တမ်ိဳး၊ သူ႕က်ဴရွင္မွာ     မတက္တဲ့    ေက်ာင္းသားကိုဆက္ဆံတာက     တမ်ိဳး၊    ေပၚတင္ႀကီးပဲေလ။     “  သူ  “ဆိုတဲ့ ေကာင္ က လည္း အဲဒီတုန္းတည္းက    ငါမတရားခံထားရတဲ့ ကိစၥကို   တခ်ိန္က်ရင္      ငါျပန္ေဖာ္ထုတ္မယ္ ဆိုတဲ့     စိတ္ဓာတ္မ်ိဳး     ထားခဲ့တဲ့ ေကာင္   ။  ဒီဆရာ အေပၚမွာလည္း     အေတာ့္ကိုရႊံရွာ   စက္ဆုပ္ခဲ့တာပါ။    )ဒါနဲ႔သူလည္း ျပႆနာရွာခံရျခင္းေဘး က        ကင္းလြတ္ၿပီး       စာဆက္သင္ခြင့္ရတယ္။     ( ေၾသာ္..သူတို႔ေတြလည္း         ဒီဆရာဆီမွာ က်ဴရွင္တက္ၾကတာ ကိုး)။
ေနာက္(၂)ရက္ေလာက္အၾကာမွာ ေတာ့         သူ႔သူငယ္ခ်င္း   ” ေပါ့ဆိမ့္ “     ျပႆနာရွာခံရတဲ့    ေန႔ပဲ။       ပံုႏွိပ္စာအုပ္တစ္အုပ္ ကို       သူနဲ႔ေပါ႔ဆိ္မ့္    (၂)ေယာက္ေပါင္းၿပီး ၾကည့္ေနတဲ႔အခ်ိန္မွာ         ဒီဆရာ အနားကို       ေရာက္လာတယ္။          ပံုႏွိပ္္္စာအုပ္ ဘာျဖစ္လို႔ပါမလာတာလဲဆိုၿပီး     “    ေပါ့ဆိမ့္  ” ကို         ျပႆနာရွာေတာ႔တာပါပဲ။      အဲဒီေန႔က “ေပါ့ဆိမ့္” ေတာ္ေတာ္ ေလး    ေကၽြးခံ လိုက္ရတယ္။      သူ႔ရင္ထဲ ေတာ္ေတာ့္ ကို      စိတ္မေကာင္း ျဖစ္ခဲ့ရပါတယ္။      ပံုႏွိပ္စာအုပ္ ပါမလာတဲ့      တျခား သူေတြလည္း     အမ်ားႀကီး ရိွ ပါတယ္။        သူ႔တို႔လို (၂)ေယာက္ (၁) အုပ္၊     (၃)ေယာက္(၁)အုပ္       ေပါင္းၾကည့္ေန တဲ့       တျခားေက်ာင္းသာေတြကို       ဒီဆရာမျမင္ဘူုးလား?(သူအရမ္းအံ့ၾသ ရျပန္ပါတယ္)။
သူ ငယ္စဥ္ကတည္း က       ေပ်ာ္ရႊင္စြာတက္ခဲ့တဲ့    အထက (ဆင္တဲ)  ေက်ာင္းႀကီးဟာ        ခုေတာ့သူ႔အတြက္      ေပ်ာ္စရာ      မေကာင္းေတာ့ပါဘူး။ သူ႔တို႔လိုပဲ        ဒီဆရာရဲ့          ျပႆနာရွာျခင္းက        ခံရတဲ့သူေတြ အထက           (ဆင္တဲ)ေက်ာင္း ႀကီးမွာ      ဒုနဲ႔ေဒးပါ။            ဒီဘေလာဂ္ေလး ကိုဖတ္မိတဲ့        တေယာက္ေယာက္က    ျပန္ေျပာၿပီး          ဒီဆရာကို      ဒါေတြသိေစ ခ်င္တယ္။  ခံခဲ့ရတဲ့   ေကာင္ေတြက   ဘယ္ေတာ့မွ   မေမ့ပါဘူးလို႕။ ျဖဴစင္တဲ႔ သူ႔တို႔       ငယ္ဘ၀ ႏွလံုးသားေတြကို      ဒဏ္ရာေတြရရိွ ေစခဲ့သူ… ။      ဒီဆရာဆီမွာ      က်ဴရွင္မတက္ ပဲ        အတန္းထဲမွာ စြာတဲ့လူမ်ိဳးဆို            ႏွိပ္ကြပ္ပစ္တတ္တာ            ဒီဆရာရဲ႕အက်င့္ပါ။       ပညာေရးမွဴးရုံးမွာလဲ အ တိုင ္ခံ ရ လို႔ ျပဳတ္ေတာ့မလို      ျဖစ္သြားပါေသးတယ္။         ပါးရိုက္ခံရတဲ့ေကာင္ေလးတစ္ေယာက္      (ခုသေဘၤာသား ျဖစ္ေနပါၿပီ)       ရဲ့မိဘေတြကို            ဒီဆရာရဲ့မိန္းမ ကအိမ္မွာ လိုက္ေတာင္းပန္ရတယ္။             အထက (ဆင္တဲ)ေက်ာင္းေတာ္ ႀကီးရဲ့             တကယ့္အျဖစ္အပ်က္ေတြပါ……..။
ဒီဆရာ ဆီမွာ       က်ဴရွင္တက္တဲ့        တခ်ိဳ႕ေကာင္ေတြဆို       ေက်ာင္းက computer ကို         ကိုယ့္ပစၥည္းလိုကုိင္ဖို႔      အခြင့္အေရးေတြ       ရရိွခဲ့ၾကပါတယ္။ သူ႔ထက္အတန္းႀကီး သူေတြပါ။ “  ဆရာ႔ .ကြမ္း  “       ဆို ၿပီးေပးတဲ႔ေကာင္မ်ိဳး ေတြဆို          ဒီဆရာ သိပ္သေဘာက်တာေပါ့။
သူဘယ္ညံ့လိမ့္မလဲ။        ဒီဘေလာ့ဂ္ ေလးကိုေရးဖို႔              ဒီဆရာ ရဲ့ေနာက္ေၾကာင္း ကို            စံုစမ္းၾကည့္္ေတာ့          ဒီဆရာ ဟာ ဆင္တဲသား        မဟုတ္ဘူးတဲ့၊ အထက္အညာက         ဆိုတာသိလာရတယ္။         သမ၀ါယမ ေမာ္ေတာ္ေတြ ေခတ္ မွာ        ဆင္တဲ ကိုေရာက္လာၿပီး       ေမာ္ေတာ္ဆိပ္မွာ     ဆံပင္ရွည္ရွည္ ၊သနပ္ခါးပါးကြက္ၾကားနဲ႔        ကုန္ထမ္းဖူးခဲ့ပါတယ္ဆိုတာဟာ     ဒီဆရာဆင္တဲ ကို      စေရာက္ျခင္းသမိုင္းအစေ့ပါ ။    ေ နာက္ဆင္တဲသူ   (သူတို႔ဆရာမ)နဲ႔     အိမ္ေထာင္က်ပါတယ္။        ဒီ post ေလးကို ေရးမိတဲ့အတြက္      (၅)တန္းတုန္းက      သခ်ၤာ(၁)သင္ဖူးတဲ့    ဆရာမ (ဒီဆရာရဲ႕ အမ်ိဳးသမီး)ကိုေတာ့      ေတာင္းပန္ပါတယ္။
ရက္ လ ႏွစ္ ေတြ       အေတာ္ၾကာေပမယ့္        ငယ္ငယ္တုန္းက        ႏွလံုးသားမွာစူးခဲ့တဲ့၊      ယေန႔ ထိ မႏွဳတ္ရေသး တဲ့          ဆူး တေခ်ာင္းကေတာ့ရိွ ေနခဲ့ပါတယ္။    တကယ္လို႕  အရင္တုန္းကမ်ား   respect ဆိုတာ ရိွခဲ႔မယ္ဆိုရင္      ခုခ်ိန္မွာ    love ျဖစ္ေနမွာပါ။ အခု ေတာ့ fear ျဖစ္ခဲ့ ရလို႔ ဒီ အခ်ိန္မွာ     hated ေတြ ျဖစ္သြားခဲ့ပါၿပီ။ သူ႔က်ဴရွင္ မွာ          မတက္လို႔ ေက်ာင္းက            အတန္းထဲ မွာ ႏွိပ္ကြပ္ခဲ့ တဲ့           ဒီဆရာ ရဲ႕အေၾကာင္းေတြကို       သူၾကားေန ရတယ္။ ဇနီးသည္က လည္း ဆံုး၊ သားသမီးေတြကလည္း       မလိမၼာၾကဘူးတဲ့။ အထူးသျဖင့္   “ ေစာင့္ေလမ်ိဳးႏြယ္ “ဆိုတဲ့    သားသမီး၀တ္ကို     လိုက္နာက်င့္ႀကံဖို႕    ပ်က္ကြက္ခဲ့ၾကတယ္    ဆိုပဲ။သူစိတ္ မေကာင္းပါဘူး။
အထက      (ဆင္တဲ)ေက်ာင္းေတာ္ႀကီးမွာ        တကယ့္ကို         ဘုရားနဲ႔ တဂိုဏ္းတည္းထားၿပီး         ကိုးကြယ္ရမဲ့ ေစတနာရွင္၊  ေမတၱာရွင္၊  ဂရုဏာရွင္ ဆရာ/ဆရာမႀကီးေတြ လည္း       ေျမာက္ျမားစြာ ရိွပါေသးတယ္။         ပုထုဇဥ္ လူသားမွန္သမွ်ဟာ အမွား မကင္းဘူး ဆိုတဲ့           ဘုရားေဟာ တရားေတာ္ဟာအရမ္း ကို      မွန္ကန္လြန္းလွပါတယ္။ သူ ကိုယ္တိုင္ဟာလည္း…

ရင္ထဲက      အရာအခ်ိဳ႕ ပါ။       တရားလက္လြတ္ ခံစားမိလို႔ေရး လိုက္တာ….. စကၤာပူကထုတ္တဲ့    ေရႊျမန္မာ မဂၢဇင္း        တာ၀န္ခံ          အယ္ဒီတာ ေဒါက္တာခင္ေမာင္လတ္ေရးတဲ့          ” ေတာ္ေတာ္ ဂြက်တဲ့လူ”         ေဆာင္းပါးမ်ားဟာ ဒီအေၾကာင္း အရာေတြ ကို         ဘေလာ့ဂ္မွာ ဖြင့္ခ်ဖို႔         တြန္းအားေတြျဖစ္ေစခဲ့ပါတယ္။
ေရးသားသူ        -ေရးေႏြးၾကမ္း(ဆင္တဲ ကေဖး)

ခပ္စိမ့္စိမ့္ ေလအေဝွ႔ေလးေတြနဲ႕ ေဆာင္းဆိုတဲ့ အရသာ သူ႕မွာရွိတယ္။ ေျမနီလမ္းေလးေတြရဲ႕ တစ္ဖက္တစ္ခ်က္က အိမ္ပုပုေလးေတြထဲမွာ ညအခါ ေစာင္ေတြကိုျခံဳျပီး မီးေတြလႉံေနၾကတဲ့ က်ြန္ေတာ္တို႕ရဲ႕ ငယ္ဘ၀ေတြ…. ေဆာင္းရဲ႕ ေအးျမမႉ႕ေတြကို အံတုျပီး ေျမနီလမ္းေလးေတြေပၚမွာ လမ္းေလ်ွာက္ ထြက္တဲ့အခါ စံပယ္၊ ယုဇနနဲ႕ ညေမႊးပန္း ရနံေလးေတြက ေမႊးပ်ံ ့ေနတတ္သလို ဟိုဟိုဒီဒီက စာက်က္သံေလးေတြကိုလဲ ၾကားရရဲ႕ ဒီအခ်ိန္ဆို ကိုလူပ်ိဳတစ္သိုက္ လမ္းမီးတိုင္ နေဘးနားက တီးဝိုင္းေလးေတြနဲ႕ ေရဒီယိုကမာရြတ္ ေနၾကျပီေလ။ တစ္ခ်ိဳ႕ခ်ိဳ႕ကိုေတာ့ သူပိုင္ဆိုင္တဲ့ သူ႕သတို႕သမီးရဲ႕ အလွကို လဖၻက္ေရဆိုင္နဲ႕ အေၾကာ္ဆိုင္တန္းေလးက သူ႕ရဲ႕သတို႕သမီး ဧရာဝတီဆိုျပီး မိတ္ဆက္ ေပးတတ္ပါတယ္။ က်ြန္ေတာ္တို႕ေတြ အရြယ္ေရာက္လို႕ သူ႕ဆီကစြန္႕ခြာျပီး အေဝးမွာ ေနရေပမယ့္ သတိရလို႕ ေဆာင္းညေတြမွာ သူ႕ဆီကိုျပန္လ်ွင္ ေအးျမမႉ႕ေတြ၊ ခန္႕ညားတဲ့ အျပံဳးေတြနဲ႕ သူနဲ႕သူ႕သတို႕သမီး ဧရာ၀တီက အျမဲဆီးၾကိဳလို႕ ေနပါတယ္။ ဒါေတြက သူပိုင္ဆိုင္တဲ့ သူ႕ရဲ႕ ကိုယ္ပိုင္ ေဆာင္းညေတြပဲေပါ့။

တန္ေဆာင္မုန္းလျပည့္ေန႕ဆိုရင္ ၿမိဳ႕အသီးသီးမွာ တန္ေဆာင္တိုင္ ပြဲေတာ္ကို က်င္းပၾကၿမဲ ျဖစ္ပါတယ္. ေတာင္ႀကီးမွာဆိုရင္ ေတာင္ႀကီး တန္ေဆာင္တိုင္ ပြဲေတာ္. ျပည္ၿမိဳ႕မွာဆိုရင္ ျပည္္ေရႊဆံေတာ္ ဘုရားပြဲေတာ္.. စသည္ျဖင့္ အသီးသီး က်င္းပၿပီး ေပ်ာ္ၾကရႊင္ၾကတယ္. ကၽြန္မေနထိုင္တဲ့ ၿမိဳ႕ကေတာ့ တစ္ျခားၿမိဳ႕ေတြနဲ႕ မတူဘူးလို႕ ထင္မိတယ္. ကေလးေတြ လူငယ္ေတြေရာ လူလတ္ပိုင္းပါ မက်န္ ကိုယ္နဲ႕ ရင္းႏွီးသူေတြ ဆီကေန မုန္႕ဖိုးေတာင္းၿပီး ညဘက္မွာ ခ်က္ျပဳတ္စားၾက၊ မုန္႕၀ယ္စားၾကနဲ႕ ေပ်ာ္စရာေကာင္းပါတယ္..ကေလးေတြကလည္း ကိုယ့္အဖြဲ႕နဲ႕ကို စုၿပီး ေငြဖလားေတြကိုင္ တစ္အိမ္၀င္ တစ္အိမ္ထြက္ မုန္႕ဖိုးလည္ ေတာင္းၾက၊ မုန္႕၀ယ္စားၾကနဲ႕ ေပ်ာ္ရႊင္ၾကပါတယ္. တစ္ခ်ိဳ႕ လူလတ္ပိုင္း အရြယ္ေတြဆိုရင္ ကာရာအိုေက ၀ိုင္းေတြဖြဲ႕ၿပီး တစ္လမ္း၀င္ တစ္လမ္းထြက္ သီခ်င္းလိုက္ဆိုၿပီး မုန္႕ဖိုးေတာင္းၾကသတဲ့. ညမိုးခ်ဳပ္လို႕ လမ္းသြား လမ္းလာေတြ သိပ္မရွိေတာ့တဲ့ အခ်ိန္ဆိုရင္ သူ႕အိမ္ကပစၥည္း ကိုယ့္အိမ္ပို႕ ကိုယ့္အိမ္က ပစၥည္း သူ႕အိမ္ပို႕နဲ႕ လူငယ္ လူရြယ္ လူလတ္ေတြ အလုပ္ရွုပ္ ၾကပါေသးတယ္. ဒီလိုမ်ဳိး ဓေလ့ေတြကို ကၽြန္မတို႕ၿမိဳ႕မွာပဲ ေတြ႕ႏိုင္မယ္ ထင္တယ္. တစ္ျခားၿမိဳ႕ေတြက ေျပာင္းလာတဲ့ သူေတြဆိုရင္ ကၽြန္မတို႕ ၿမိဳ႕အထာကို မသိၾကေတာ့ တစ္မ်ိဳးတစ္မည္ ျမင္တတ္ၾကပါတယ္. ေနာက္ေတာ့ ႏွစ္နည္းနည္းၾကာလာမွ သူတို႕ေတြလည္း အထာက် လာၾကပါေတာ့တယ္. ဒီလိုအေလ့အထေလးေတြနဲ႕ ႀကံဳဖူးခ်င္ရင္ေတာ့ ကၽြန္မေနထိုင္ရာ ၿမိဳ႕ကို လာခဲ့ပါလို႕ ဖိတ္ေခၚလိုက္ပါတယ္ရွင္..

တင္ဆက္သူ – ice ေကာ္ဖီ (ဆင္တဲကေဖး)

ဆင္တဲကေနေ၀းကြာခဲ့တာ ႏွစ္ကာလအားျဖင့္ (၁၆)ႏွစ္ေလာက္ရွိေတာ့မယ္.. ဘယ္ေတာ့မွလည္း မေမ့နိုင္ခဲ့ပါဘူး.. ေနာင္လည္း ေမ့ႏိုင္မယ္မထင္တဲ့ ေနရာေလးပါ… `ေဖေဖ´ ရွိေနတယ္ဆိုတဲ့ အသိေလးနဲ႕တင္ လြမ္းတဲ့စိတ္ကလည္း ထိန္းလို႕မရႏိုင္ခဲ့ပါဘူး.. ငယ္ငယ္က ေၾကာက္ခဲ့ရတဲ့.. Gust Houst နားေလးက ဥရွစ္ပင္ႀကီးရယ္… အိမ္ ေျခရင္းမွာရွိတဲ့ သစ္ပင္ႀကီးရယ္.. ရွစ္ေထာင္တန္လိုင္းဘက္ကိုသြားတဲ့ ကုန္းျမင့္ႀကီးရယ္… သိမ္ကုန္းဘုရားသြားတဲ့ လမ္းေျမွာင္ေလးရယ္… အခုထက္ထိ အိမ္မက္ထဲမွာ လာေျခာက္လွန္႕ေနတံုးပဲ…. ဘယ္ေတာ့မွ မေမ့နိုင္တဲ့ သိမ္ကုန္းဘုရားမွာ လုပ္တဲ့ အလွဴပြဲေတြရယ္… စာသင္ခဲ့ရတဲ့ အထက၊ဆင္တဲ ေက်ာင္းေတာ္ႀကီးရယ္… စက္ဘီးေလွ်ာက္စီးခဲ့တဲ့ ကြန္ကရစ္လမ္းေတြရယ္… တပ္မေတာ္ေန႕နီးရင္ ပစ္ေဖာက္ခဲ့တဲ့ မီးရွဴးမီးပန္းေတြရယ္(အခုထိ အဲေလာက္လွတဲ့မီးပန္းေတြ မေတြ႕ေတာ့ဘူး)…ရြာသစ္လမ္းေတြရယ္.. ဗီြဒီယိုရံုေတြရယ္… သူငယ္ခ်င္းေတြရယ္.. ဆရာ၊ ဆရာမေတြရယ္.. မေမ့ႏိုင္စရာ အလြမ္းေတြနဲ႕ အခုထိ ဆင္တဲကို လြမ္းဆြတ္တမ္းတေနတံုးပါပဲ.. … ဟိုးအရင္က ေနရာေလးေတြကို သတိရေနတံုးပဲ….အခုေန ေရာက္ခဲ့ရင္ မွတ္မိႏိုင္ပါေတာ့မလား… ေျပာင္းလဲေနၿပီဆိုရင္ေလ… ဘယ္အခ်ိန္ ဘယ္ကာလမွာ ျပန္ေရာက္မယ္မသိေပမဲ့ …….

တင္ဆက္သူ – ice ေကာ္ဖီ (ဆင္တဲကေဖး)